Usiadłem z ojcem i myślałem, że będzie chciał wystawić Wilsona Palaciosa, lub 5 pomocników, by zabezpieczyć tyły. W takich momentach nie możesz dać się zdominować w środku pola, co często inspiruje do negatywnej gry. Powinienem znać mego ojca lepiej ...

"Nie Jamie, nie dziś. Jedziemy tam po zwycięstwo. Nie możemy tego przegrać. Musimy to osiągnąć. To nasza szansa"

Więc ustawił drużynę w formacji 4-4-2 z dwoma kreatywnymi pomocnikami. Niesamowita odpowiedzialność ciążyła na Tomie Huddlestonie. Wyruszyli zdobyć 4 miejsce i udało się im!

Mecz był strasznie nerwowy - okropne było siedzenie i oglądanie tego. Zastanawiałem się, czy "Koguty" potkną się na swojej ostatniej przeszkodzie. Jestem dumny z mojego ojca. Wiem doskonale co przeszedł, żeby to osiągnąć.

Gdy tata obejmował Tottenham - byli na dnie. Mieli dobrych piłkarzy, ale brakowało im wiary w siebie. Rozkwitnął w tym wielkim klubie, pokochał presje i cieszył się na walkę z ciężkimi przeciwnikami.

Grałem w wielu drużynach ze słabymi menedżerami, którzy szybko upadali. W takim klubie potrzebujesz człowieka, który potrafi wszczepić odpowiednią wizję w drużynie, więc mój ojciec był odpowiednim człowiekiem w odpowiednim miejscu.

Co by nie mówić, tata kocha pracować ze świetnymi piłkarzami - zawsze to kochał. Czy to był Paulo Di Canio w West Hamie, czy Paul Merson w Portsmouth, teraz chociażby Luka Modrić - to zrywa go z łóżka wcześnie rano na trening.

Gdy byłem w Liverpoolu i miałem wybierać z kim chciałbym zagrać na własnym boisku to zawsze wybierałem Tottenham. Oni byli niesamowicie miękcy. Zawsze mieli indywidualności jak David Ginola, czy jeszcze wcześniej Glenn Hoddle, jednak nie mieli drużyny. Wystarczyło strzelić im jedną bramkę i przewracali się jak domek z kart.

Teraz mają drużynę - silnych atletów, wojowników w obronie i małych niesamowitych zawodników jak chociażby Luka Modrić. Świetny rezultat osiągnięty został nie tylko dzięki gwiazdom, ale również dzięki ich pomocnikom. Taki Younes Kaboul dla przykładu był niesamowity tego wieczoru.

Był taki moment pod koniec spotkania, gdy leciała piłka w pole karne Tottenhamu, a Younes wyskoczył jak gigant w powietrze i wybił ją głową z powrotem na połowę Manchesteru City z wiadomością:"Nie przejdziecie mnie." U niego chodzi tylko o koncentrację - może być świetnym graczem - takim jak Dawson czy Ledley King.

W eliminacjach Ligi Mistrzów czają się naprawdę świetne drużyny - będzie ciężko. Gdy Everton wszedł do TOP 4, odpadł w eliminacjach Ligi Mistrzów z Villarreal, następnie z Pucharu UEFA z Dinamem Bukareszt, a w lidze zakończył sezon na 11 miejscu. Nie wracajmy do tego ...

Po meczu byłem w biurze, gdy podszedł do mnie prezes Manchesteru City i powiedział : "Pogratuluj ode mnie swojemu tacie. Naprawdę zasłużył na to zwycięstwo." Był to niesamowity pokaz klasy, ponieważ niewielu ludzi potrafi przegrywać.

Musimy też oddać honor świetnemu Heurelho Gomesowi. Jednak nie zawsze było tak kolorowo. Gdy tata przyszedł do Tottenhamu, pierwsze co musiał zrobić, to zastąpić bramkarza, którego pewność siebie była w kawałeczkach. Ciężka praca Tony'ego Parksa, który wie jak to jest wygrywać wielkie mecze dla Tottenhamu, oraz naturalne wielkie umiejętności Gomesa sprawiły, że świetnego bramkarza tata znalazł ... w swoim składzie.

Fajnie, że angielscy menedżerowie osiągają takie sukcesy : Steve McLaren zdobył mistrzostwo z Twente, Roy Hodgson wykręcił finał Ligi Europejskiej z Fulham, teraz Harry Redknapp zajął 4 miejsce w Premier League. Jak widać angielscy menedżerowie nie są tacy źli - zakończył wywiad Jamie Redknapp, syn naszego menedżera