Spektakularny powrót Robbiego Keane’a do Spurs ( w mniejszym stopniu powroty Defoe i Chimbo), spowodował, że zainteresowałem się innymi “wielkimi” powrotami w angielskiej piłce. Oto krótka charakterystyka tych „bumerangów” (nie ująłem w tym zestawieniu „naszego” Teddy’ego Sheringhama, bo jak sądzę sprawa jego pobytów na Lane i MU jest znana) :

1) Julian Dicks, West Ham (1988-93 i 1994-99)
Terminator spędził tylko 1 sezon w Liverpoolu, zanim wrócił do wschodniego Londynu. W The Reds większość czasu spędził na jedzeniu i nabieraniu masy.

2) Ian Rush, Liverpool (1980-87, 1988-96)
Legenda Liverpoolu spędziła 1 sezon w Juventusie, jak twierdził chciał spróbować “jak żyje się zagranicą”. Wrócił do domu przy pierwszej okazji...

3) Steve Staunton, Liverpool (1986-91, 1998-2000) i Aston Villa (1991-98, 2000-03)
Staunton to jeden z kilku zaledwie graczy – którzy wracali w dwóch róznych klubach.



4) Frank McAvennie, West Ham (1985-87, 1989-92) i Celtic (1987-89, 1993-94)
Frankie Mac jest właśnie tym innym graczem obok Stauntona. Pozostali to : bramkarz John Lukic (Arsenal i Leeds) oraz Bryan Robson (West Ham i Sunderland)

5) Mark Hughes, Manchester United (1980-86, 1988-95)
Kolejny brytyjski zawodnik, który skorzystał na wyjeździe na kontynent. Sparky był bohaterem kiedy w 1986 roku opuszczał Old Trafford, by przenieść się Barcelony. Fergie jednak stęsknił się za nim i dwa lata później Hughes wrócił za rekordową wówczas kwotę dla MU – 1,8 mln.f....

6) Peter Beardsley, Newcastle (1983-87, 1993-97)
Jeśli grałeś w karierze w tylu klubach, co Beardsley, to pewne jest, że w którymś z nich zagrasz 2 razy. Pomiędzy pobytami w Newcastle, napastnik ten grał dla Liverpoolu i Evertonu.

7) Graeme Le Saux, Chelsea (1987-93, 1997-2003)
Le Saux opuścił Chelsea w 1993 i wkrótce zdobył tytuł z Blackburn. 2 sezony później Chelsea zapajała miłością do Le Sauxa i wydała na niego aż 5 mln.f., tym samym zawodnik stał się najdroższym wówczas obrońcą.

8) David Batty, Leeds (1987-93, 1998-2004)
David Batty rozegrał ponad 300 meczów dla klubu z Elland Road.



9) Robbie Fowler, Liverpool (1993-2001, 2006-07)
Powrót syna marnotrawnego na Anfield, wprawdzie u schyłku kariery ale jednak. Witający go baner : “God, number eleven, welcome back to heaven” – mówi wszystko.

10) Shaun Wright-Phillips, Manchester City (1999-2005, 2008- ?)
Fani MC byli wściekli kiedy ich ulubieniec został sprzedany do Chelsea. Uradowali się, kiedy 3 sezony później Shaun wrócił, dodatkowo zarobili na tym 16 mln.f. Kasa się zwróciła.