W poniedziałek o godz. 21.00 zmierzymy się na wyjeździe z Hull City (transmisja Canal +). Po blamażu w Doniecku, czeka na arcyważny mecz ligowy. Do beniaminka tracimy 4 punkty, więc już to pokazuje wagę tego meczu. Dodatkowo wydaje się, że to będzie nasz „najłatwiejszy” wyjazdowy mecz, z tych, które nam zostały do końca sezonu. Przypomnę, że gramy na wyjeździe jeszcze m.in. z MU, Liverpoolem, AV .... Z drugiej strony dla Spurs nie ma w tym sezonie „łatwych” meczów, a zwłaszcza na wyjeździe. Paradoksalnie na obcych boiskach lepiej radzimy sobie z wyżej notowanymi rywalami. Przypomnę, że wygrywaliśmy z MC i WHU, a po 1 punkcie przywoziliśmy ze stadionów Arsenalu i Chelsea. Z kolei na boiskach rywali, z którymi walczymy o utrzymanie jak np. : Boro, WBA, Stoke, Newcastle, Bolton – mamy zerowy bilans. I jak tu cokolwiek prorokować – tym bardziej, że nigdy nie wiem, jaką drużynę zobaczę, czy grająca jak np. z Burnley w CC (2 mecz), czy taką jak np. z meczów z Arsenalem czy MU – na Lane ?

Pewnym pocieszeniem jest fakt, że obecnie Hull – jest najgorszą drużyną w lidze, jeżeli weźmiemy pod uwagę mecze rozgrywane na własnym obiekcie. U siebie zdobyli najmniej punktów i mają najgorszy bilans bramkowy. Ich dorobek to : 3 zwycięstwa – 3 remisy i 6 porażek – czyli 12 punktów. Bramki 13:25 (-12). Kogucie osiągnięcia na wyjazdach to : 2 zwycięstwa – 2 remisy – 8 porażek – czyli 8 punktów. Bramki 15:22 (-7). Dodatkowo Hull wraz z Boro – są najgorsi w lidze, jeżeli weźmiemy pod uwagę ostatnich 6 ligowych meczów – ich dorobek to : 2 punkty. Spurs w ostatnich 6-ciu ligowych meczach zdobyli tych punktów 5.

Nasz rywal – Hull City, na początku sezonu było rewelacją – tydzień po tygodniu pokonali np. Arsenal i Tottenham, oba mecze rozgrywając w Londynie. Nasza porażka – była pierwszą porażką Spurs w historii meczów ligowych z Hull na WHL. Ponadto po tej porażce, prowadzone jeszcze przez Ramosa Koguty – zanotowały najgorszy start w lidze od 1912 roku ....

Po raz ostatni – przed obecnym sezonem - spotkaliśmy się z Hull – aż 27 lat temu, w styczniu 1981 roku na WHL – pokonaliśmy Hull 2:0 w IV rundzie FA CUP (gole Archibald i Crooks). Nigdy nie graliśmy z nimi w ramach meczów w najwyższej klasie rozgrywkowej, co najwyżej w Second Div.

Osiągnięcia obu ekip w tym sezonie. Koguty są na XVI miejscu (25 punktów, bramki 26:31), Tigers na XII (29 punktów, bramki 31:46).
Hull City jest najgorszą drużyną w lidze (zaraz po WBA), w liczbie straconych goli – 46. Jednak w liczbie średnio zdobywanych goli na mecz – Hull ma 1,24 gola, Spurs – 1,0 gola. Z kolei Koguty częściej notowały „czyste konto” w meczach ligowych – 7 razy, podczas gdy Hull – 4.

Najlepszymi strzelcami Spurs są – Bent i Defoe – po 9 goli, u rywali Giovanni – 6 goli.

Hull w ostatniej kolejce niespodziewanie zremisował z Chelsea na Stamford Bridge 0:0. Podopieczni Phila Browna wystąpili w następującym składzie: Duke – Ricketts, Zayatte, Turner, Dawson, Marney, Garcia, Geovanni (France), Ashbee, Kilbane, Fagan.

Poniżej krótka charakterystyka czołowych graczy Tygrysów :
- Boaz Myhill – urodzony w 1982 w USA – bramkarz Hull. Jako 12-latek trafił do AV, w Hull od 2003 roku, m.in. był wybierany Piłkarzem Roku w Hull. W końcu marca 2008 r. zadebiutował w I reprezentacji ... Walii.
- Andy Dawson – angielski obrońca, rocznik 1978. Tak, tak zbieżność nazwisk nie przypadkowa, to starszy brat naszego Michaela Dawsona. Podobnie jak Michael zaczynał karierę w Nottingham Forest, gdzie rozegrał 1 mecz w PL. Potem na 4 sezony trafił do Scunthorpe, a stamtąd w sezonie 2003-04 do Hull. Rozegrał już ponad 300 meczów w karierze.
- Ian Ashbee – od 5-ciu sezonów w City. Kapitan drużyny. Karierę zaczynał w Derby, potem grał w Islandii i Cambridge. W czerwcu 2002 r. trafił do Hull, gdzie w debiucie otrzymał czerwoną kartkę. W historii Hull zapisał się pięknymi golami (często były to gole sezonu). Po raz pierwszy w historii Hull „kapitanował” tej drużynie w 2 kolejnych kampaniach ligowych, w których drużyna awansowała o szczebel wyżej.
- Deibersson Geovanni – to był 1 transfer po awansie do PL i pierwszy Brazylijczyk w historii Hull. Przyszedł z Man City, gdzie grał tylko 1 sezon, ale zdążył w nim strzelić gola w debiucie vs WHU i w derby z MU. Do Europy przybył z Cruzeiro w 2001 roku – jako wielki talent trafił za 11 mln. f do samej Barcelony, z której przeniósł się do Benfiki, w której z powodzeniem grał w lidze i w pucharach.
- Dean Windass – Deano to wychowanek Hull, legenda. Rocznik 1969, w połowie lat 90-tych z Hull przeszedł do Aberdeen, potem grał w wielu klubach – Sheff. Wed i Utd, Boro. W końcu na koniec kariery wrócił do Hull, gdzie w sezoni 07-08 strzelił 13 goli. Swój 2 debiut dla Hull zaliczył w I’2007 (mając ponad 37 lat i na koncie ponad 650 meczów w karierze). Wciąż ma ważny kontrakt mimo 40-tki na karku. Obecnie na wypożyczeniu w Oldham.
- A. Gardner i D. Marney – o ex-Spurs w koneksjach w dalszej części.

Przed sezonem do Tygrysów przybyli : Fagan (Derby), Geovanni (MC), Mendy (PSG), Boateng (Boro), Gardner (Spurs), Zayatte (Young Boys wypożyczenie) ; w styczniowym okienku doszedł Irlandzki pomocnik – Kevin Kilbane z Wigan (mający za sobą występy m.in. w Evertonie i WBA) i J. Bullard z Fulham (na chwilą obecną jest on z powodu kontuzji wyłączony do końca sezonu).

Hull City – w obecnym sezonie grają po raz pierwszy w najwyższej klasie rozgrywkowej. Zapewnili sobie awans dzięki zwycięstwu z Bristol City w finale play-off na Wembley. Awans drużynie zapewnił gol – Dean’a Windassa. Wcześniej Hull od 2005 grało w Championship. Ale nie zawsze był tak różowo, w latach 70-80 tych drużyna balansowała między II i III ligą. W 1996 spadli nawet do IV ligi, gdzie byli już prawie na dnie, na XXII miejscy w Four Div., czyli zaledwie 2 miejsca od statusu drużyny „nie-ligowej”. Na początku XXI wieku – Hull opuszcza swój stary stadion i zmienia właściciela. Nowy stadion KC Stadium i nowy manager, ex-manager Anglii (1 mecz) – Peter Taylor doprowadza drużynę w 2005 roku do Championship. Jednak to nie on wprowadził Tygrysy do PL – tylko Phil Brown.

Statystyka meczów przeciwko Hull City :
Premier League :
Mecze - Home - 1 : 1 porażka, bramki 0:1
Mecze - Away - 0 :
Mecze - Total - 1 mecz : 1 porażka, bramki 0:1


Second Div :
Mecze - Home - 7 : 4 zwycięstwa, 3 remisy bramki 14:4
Mecze - Away - 7 : 1 zwycięstwo – 1 remis - 5 porażek, bramki 4:9
Mecze - Total - 14 meczów : 5 zwycięstw, 4 remisy, 5 porażek, bramki 18:13


FA Cup :
Mecze - Home - 4 : 3 zwycięstwa, 1 remis, bramki 5:0
Mecze - Away - 1 : 1 remis, bramki 1:1
Total - 5 meczów : 3 zwycięstwa, 2 remisy, bramki 6:1 , bramki 10:2

Total - 20 meczów : 8 zwycięstw, 6 remisów, 6 porażek, bramki 24:15

Spurs vs Hull fakty :

Najwyższe zwycięstwo (home) 4:0 - 25.12.1919
Najwyższa zwycięstwo (away) 4:1 - 6.10.1928
Najwyższa porażka (home) 0:1 – 5.10.2008
Najwyższa porażka (away) 0:2 - 26.4.1930 i 4.10.1977


Najwięcej goli w 1 meczu dla Spurs vs Hull = 2 – Bert Bliss, Jack Elkes, Ted Harper.

Najwięcej goli przeciwko Hull strzelili :

- Harper - 3
- Bliss, Cantrell, Elkes - 2
- Chapman, Grimsdell, Dimmock, Osborne, J. Scott, D.A. Hunt, Howe, McCormick, Bennett, Walters, Baily, Perryman, Archibald, Crooks.


SPURS – HULL – KONEKSJE :

- NICK BARMBY – 35-letni ex-Spurs, poza tym zawodnik takich klubów jak : Leeds, Boro, Everton i Liverpool. Sensacyjnie pojawił się w Hull w stulecie klubu – na początku sezonu 2004-05. Nick debiutował w Spurs w lidze we IX’1992 r. vs Sheff. Wed. Managerem był wówczas T. Venables. Po 4 latach w Spurs i ponad 100 meczach – przeniósł się do Boro, po 15 miesiącach był już w Evertonie za 5 mln. 750 tys.f. (ówczesny rekord transferowy Evertonu). W VII 2000 r. przeniósł się do rywala zza miedzy – czyli FC Liverpool – będąc tym samym 1 zawodnikiem od 1959 roku, który przeniósł się z Evertonu do Liverpoolu. Z drużyną G. Houlliera wygrał P.UEFA i P. Ligi. W VIII’2002 jego mentor Venables ściągnął go do Leeds za 2 mln. 750 tys.f. (w sumie jego transfery osiągnęły sumę 19 mln. 750 tys f.) W reprezentacji Anglii – debiutował pod ... Venablesem w meczu Anglia-Urugwaj (III’1995). Później strzelał gole w debiutach w reprezentacji Anglii – managerów Hoddle’a i Eriksona. Był na EURO’96 i 2000, grał w meczu-pogromie 5:1 z Niemcami w Monachium. W sumie w kadrze rozegrał 23 mecze.
Wracając do Hull – przybył tam po ich awansie z Div. Three, rodzina Nicka jest związana z Hull, ojciec był jednym z prezesów tego klubu. Barmby często nękany kontuzjami, strzelił jednak kilka ważnych goli i jest bardzo ważny dla Hull.
- ANTHONY GARDNER – wieloletni obrońca Spurs. Karierę zaczynał w Port Vale, debiut X’1998, potem za 1 mln.f. przeszedł do Spurs w I’2000, gdzie miał zostać następcą Campbella. Debiutował w Spurs w III’2001 vs Derby, wskutek rozlicznych kontuzji przez pierwsze 3 lata w Spurs – rozegrał jedynie 40 meczów. Przełom nastąpił w sezonie 2003-04 – kiedy to debiutował w reprezentacji Anglii U-19, U-21 i wreszcie w I reprezentacji Anglii przeciwko Szwecji (do tej pory jego jedyny mecz w kadrze). Potem jednak znowu urazy, wreszcie Ramos uznaje go za zbędnego i za 2,5 mln.f (rekord transferowy Hull) trafia przed obecnym sezonem na 3 lata do Tygrysów.
- DEAN MARNEY – serce drużyny wraz z Ashbee’m. Dean to wychowanek Spurs, profi od 2002 r. Nie mógł się przebić do I składu, stąd często wypożyczany, m.in. do QPR, Gillingham. Wydawało się, że uda mu się przebić do Spurs w sezonie 2004/2005, kiedy to strzelił 2 gole Evertonowi na Lane 5:2 (1.1.2005). Jol był nim zachwycony, uważał go za niemal kompletnego gracza, wkrótce Dean zadebiutował w Anglii U-21, jednak ponownie przyplątały się urazy i czar prysł. Marney został wypożyczony do Norwich, a od Kanarków trafił ostatecznie do Hull w sezonie 2006-07. W sumie dla Spurs rozegrał 11 meczów.
- FRAIZER CAMPBELL – był kluczową postacią drużyny Hull w sezonie 2007-08, kiedy to Tygrysy wywalczyły awans do PL. Rozegrał dla Hull 34 mecze / 15 goli.