Sezon 2007/2008 wielkimi krokami zbliża się ku końcowi – czas rozpocząć tradycyjne już wybory piłkarza roku Spursmanii.

Przypomnijmy – już po raz trzeci polscy kibice Tottenhamu, zgrupowani wokół Spursmanii, wybiorą najlepszego ich zdaniem piłkarza Tottenhamu mijającego sezonu. Pierwsza edycja zakończyła się zwycięstwem Robbiego Keane, zaś w zeszłym roku największe uznanie fanów wzbudziła postawa Dymitara Berbatowa.

Tradycją są nie tylko wybory, ale również fundowany przez nas puchar dla zwycięzcy. Zamówieniem i wysyłką trofeum zajmuje się Paweł Morga (spurs3), puchar jest finansowany ze zrzutki wśród kibiców – rok temu prosiliśmy chętnych o symboliczne przelewy (10-20 złotych). Efektem są zdjęcia pucharu, robione przez Pawła bezpośrednio przed wysyłką, a także satysfakcja. Niestety, jak dotąd nie doczekaliśmy się odzewu ze strony nagrodzonych piłkarzy (mimo załączanych do przesyłki listów – w zeszłym roku dzięki Grzegorzowi przesłaliśmy do Dymitara bułgarską wersję), rok temu otrzymaliśmy jednak potwierdzenie od rzecznika prasowego klubu, że przesyłka z pucharem dotarła do adresata. Zatem być może do trzech razy sztuka…

2007/2008 to był dziwny sezon. Z jednej strony najbardziej udany od 1999 roku, bo w końcu zakończony zdobyciem trofeum, a także pokonaniem, ba – zmiażdżeniem naszego odwiecznego rywala, Ar5ena1u. W dodatku obfitujący w magiczne noce w Pucharze UEFA. Z drugiej strony był to jednak sezon ligowych rozczarowań, czego kwintesencją jest sytuacja, którą obserwujemy od dobrych kilku tygodni. Mimo to w annałach klubu sezon 2007/2008 na pewno przejdzie do historii w kontekście jak najbardziej pozytywnym.

Zdecydowaliśmy się nominować pięciu piłkarzy, z których będzie można wybrać tego najlepszego. Oto lista w porządku alfabetycznym:

Dymitar Berbatow – 51 meczów, 23 gole (w tym Premier League: 35 meczów, 15 goli, statystyki na dzień 27 kwietnia).

Bułgar zaliczył kolejny bardzo udany sezon. Razem z Robbie Keane’m tworzył ofensywny superduet. Szczególnie błyszczał w rozgrywkach Pucharu UEFA – w ośmiu meczach zdobył pięć bramek, z kolei w Carling Cup tylko raz wpisał się na listę strzelców. Ale za to kiedy – w finale z Chelsea.

Jermaine Jenas – 43 mecze, 6 goli (w tym Premier League: 27 meczów, 4 gole).

Piłkarz niewątpliwie kontrowersyjny – głównie ze względu na styl gry i często obserwowany pozorny brak zaangażowania, jednak nie można mu odmówić dużego udziału w triumfie w Carling Cup, a także wielu innych dobrych występów w koszulce z Kogutem na piersi.

Robbie Keane – 52 mecze, 22 gole (w tym Premier League: 34 mecze, 14 goli).

Piłkarz będący symbolem Tottenhamu pierwszej dekady XXI wieku, ocierający się o status legendy klubu z White Hart Lane („ocierający się”, bowiem nadawanie mu tego statusu wciąż budzi sprzeciw pewnego grona kibiców). Niedawno były piłkarz Kogutów, niewątpliwie będący legendą naszego klubu, Teddy Sheringham stwierdził, że Keano grał w tym sezonie najlepszy futbol w karierze.

Steed Malbranque – 53 mecze, 7 goli (w tym Premier League: 35 meczów, 4 gole).

W sezonie 2007/2008 Steed prezentował chyba najrówniejszą formę ze wszystkich piłkarzy Tottenhamu. Niezmordowany kondycyjnie, świetny technicznie i mający typowy „koguci” charakter Malbranque był jednym z najważniejszych ogniw decydujących o sukcesach Tottenhamu.

Jonathan Woodgate – 15 meczów, 2 gole (w tym Premier League: 10 meczów, 1 gol).

Ta kandydatura wzbudziła najwięcej kontrowersji w łonie redakcji – w końcu Woody dołączył do zespołu dopiero w styczniu i zdążył rozegrać zaledwie kilkanaście spotkań. Nie ulega jednak wątpliwości, że zdążył już odcisnąć piętno na grze defensywnej Tottenhamu, a także – co jest argumentem koronnym – zdobył decydującego gola w finale Carling Cup.

Głosy można oddawać w ankiecie znajdującej się na stronie głównej. Na jednego użytkownika przypada jeden głos.