Ben Davies

Ben Davies to dziś najdłużej służący piłkarz w kadrze Tottenhamu — obrońca z numerem 33 na plecach, który w północnym Londynie spędził już ponad dekadę. Do końca sezonu 2024/25 uzbierał 358 występów we wszystkich rozgrywkach, co stawia go w gronie zaledwie 29 zawodników z ponad 350 meczami dla klubu od przystąpienia do Football League w 1908 roku. Na liście europejskich występów Spurs jest trzeci z 73 spotkaniami, trzy mniej od Harry'ego Kane'a.

Urodzony w Neath Walijczyk pierwszy profesjonalny kontrakt podpisał ze Swansea City w 2011 roku i szybko wyrósł na wyróżniającą się postać tamtej drużyny — dwa razy z rzędu, w 2013 i 2014, wybierano go młodym piłkarzem roku klubu. Zagrał dla Swans 91 razy, w tym w wygranym finale Pucharu Ligi z Bradford City w 2013 roku. Latem 2014 przeniósł się do Tottenhamu.

W pierwszym sezonie w Londynie rozegrał 29 spotkań, a w Lidze Europy miał więcej występów w pierwszym składzie niż ktokolwiek inny w zespole; kampanię zakończyło przedwcześnie zwichnięcie ramienia w meczu z Southamptonem. Regularne miejsce w składzie wywalczył w drugiej części sezonu 2016/17, kiedy zdobył też pierwsze dwa gole dla klubu. Debiut w Lidze Mistrzów zaliczył we wrześniu 2016 przeciwko AS Monaco, a w drodze do finału tych rozgrywek w 2018/19 wystąpił dziewięć razy.

Najlepszą kampanię zaliczył w 2021/22 — 43 mecze, w tym 26 z 27 spotkań Premier League po przyjściu Antonio Conte. Grając na lewej stronie trójki obrońców, zaczął ostatnich 27 spotkań sezonu zakończonego czwartym miejscem. Jego wszechstronność potwierdziły kolejne lata: występował jako lewy obrońca, lewy wahadłowy i lewy stoper, a granicę 300 meczów dla Spurs przekroczył w lutym 2023 w spotkaniu z Chelsea.

Długie oczekiwanie na trofeum zakończyło się w sezonie 2024/25, gdy Tottenham pokonał Manchester United w finale Ligi Europy. W Bilbao Davies pozostał na ławce, ale nie ukrywał radości, gdy wziął do rąk puchar. W reprezentacji Walii, której jest kapitanem, w październiku 2025 dobił do setki występów; wcześniej dotarł z kadrą do półfinału Euro 2016, grając każdą minutę do zawieszenia przed meczem z Portugalią, i zagrał także na Euro 2020 oraz mundialu w Katarze.