Pierwszy sezon Paulinho w Londynie, po transferze z Corinthians za 17 mln funtów, wyglądał solidnie: osiem goli w 37 meczach ze środka pola. Wszystko zmieniło się latem 2014 roku — Brazylijczyk zagrał w półfinale mistrzostw świata przegranym z Niemcami 1:7, a po przyjściu Mauricio Pochettino wybiegał w pierwszym składzie zaledwie trzy razy.
Sam nie owijał w bawełnę: trener mu nie ufał, więc nie widział powodu, by zostawać. W 2015 roku przeniósł się do Guangzhou Evergrande, do Luiza Felipe Scolariego, swojego byłego selekcjonera.
Chiny zamiast końca kariery
Paulinho zdawał sobie sprawę, że ten ruch może go skreślić w Europie, i mówił wprost, że poziom w Chinach nie przystaje do Hiszpanii, Włoch, Anglii czy Niemiec. Zdobył tam jednak sześć trofeów w dwa sezony, w tym Ligę Mistrzów AZJI w 2015 roku. Na klubowych mistrzostwach świata strzelił głową w doliczonym czasie gola, który dał awans do półfinału z Club América — tam Guangzhou przegrało 0:3 z Barceloną.
W styczniu 2017 roku przedłużył kontrakt do 2020 roku. Wrócił też do reprezentacji Brazylii i grał w niej regularnie.
Pytanie Messiego i tytuł w La Liga
Podczas meczu Brazylia – Argentyna, gdy ustawiał się przy rzucie wolnym, usłyszał od Lionela Messiego pytanie, czy przychodzi do Barcelony. Guangzhou nie chciało negocjować, więc Katalończycy zapłacili pełną klauzulę odstępnego w wysokości 40 mln euro.
Transfer 29-latka, który nie podbił Premier League, budził wątpliwości, ale Ernesto Valverde tłumaczył, że klubowi brakowało zawodnika wchodzącego w pole karne z drugiej linii i przecinającego formacje rywala. Paulinho zagrał 49 meczów, strzelił dziewięć goli, a Barcelona sięgnęła po mistrzostwo Hiszpanii i Puchar Króla.
Powrót do Guangzhou i koniec kariery
Niecałe dwie doby po odpadnięciu Brazylii z mundialu w ćwierćfinale Guangzhou ogłosiło jego powrót na wypożyczenie z opcją wykupu. Pod wodzą Fabia Cannavaro rozegrał najlepsze sezony w karierze: 47 goli w 87 meczach w trzy lata, w tym 22 trafienia w 42 spotkaniach w 2019 roku i kolejny tytuł mistrza Chin. Pandemia przerwała ten rozdział — przez restrykcje podróżne nie mógł wrócić do Chin na sezon 2021 i strony rozwiązały umowę.
Potem były cztery mecze i dwa gole w Al-Ahli, zakończone rozwiązaniem kontraktu za porozumieniem stron, oraz powrót do Corinthians w styczniu 2022 roku. Dwie operacje rekonstrukcji więzadła krzyżowego w ciągu roku zatrzymały go na dobre: 51 występów i sześć goli w trzy sezony, odejście w 2024 roku i wkrótce potem ogłoszenie zakończenia kariery.
Dyrektor sportowy w Mirassol
Już podczas rekonwalescencji zaczął studiować zarządzanie sportem — ukończył kurs przywództwa i zarządzania futbolem oraz dziesięciodniowy staż w Madrycie zorganizowany przez La Liga i FPF, podglądał struktury klubów i czerpał z doświadczeń Thiago Scuro, Edu Gaspara i Pedro Martinsa.
Pod koniec 2024 roku trafił do Mirassol jako koordynator techniczny, szybko awansował na dyrektora sportowego. Beniaminek zakończył sezon na czwartym miejscu i wywalczył awans do Copa Libertadores 2026, a Paulinho odpowiadał za przebudowę kadry i zatrudnienie Rafaela Guanaesa. Ukończył też program FIFA dla menedżerów i otwarcie mówi, że chce zostać jednym z najlepszych dyrektorów sportowych na świecie.
